سریال VisionQuest جدیدترین سریال از دنیای سینمایی مارول به شمار می‌رود که نمرات متوسطی از منتقدان گرفته است.
سریال VisionQuest مجموعه‌ای تلویزیونی در ژانر ابرقهرمانی و علمی‌تخیلی است که تری ماتالاس آن را برای سرویس آنلاین دیزنی پلاس ساخته است. این مجموعه با اقتباس از شخصیت ویژن در کمیک‌های مارول، به‌عنوان اسپین‌آفی از سریال WandaVision محصول سال ۲۰۲۱ شناخته می‌شود و بخشی از دنیای سینمایی مارول است.
داستان سریال بر ویژن، موجودی مصنوعی با ظاهری انسانی، تمرکز دارد که تلاش می‌کند هویت واقعی خود را بشناسد. او برای رسیدن به این هدف، با شخصیت‌های هوش مصنوعی که در برنامه‌ریزی و ساختار ذهنی‌اش جای گرفته‌اند، ارتباط برقرار می‌کند و در جریان این مسیر با پرسش‌هایی درباره گذشته و هویت خود روبه‌رو می‌شود. ماجرا زمانی پیچیده‌تر می‌شود که ویژن همراه نوجوانی مرموز فرار می‌کند؛ نوجوانی که ممکن است تناسخ‌یافته پسر او باشد. تری ماتالاس علاوه بر خلق سریال، به‌عنوان شورانر و یکی از کارگردانان پروژه نیز فعالیت می‌کند.
منتقدان بر این باور هستند که این سریال داستان را از جایی ادامه می‌دهد که سریال WandaVision به پایان رسید و به بررسی وجوه انسانی نهفته در وجود یک ربات می‌پردازد؛ جایی که امر مصنوعی با قلب، احساسات سنجیده و نگاهی روشن به واقعیت تبدیل می‌شود و سریال VisionQuest تصویری دقیق از این مسیر ارائه می‌دهد.
تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۳۳ نقد برای سریال VisionQuest منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۸۵ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۵ نقد برای این سریال منتشر شده که امتیاز ۴۷ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این سریال را مشاهده می‌کنید.
نظر منتقدان درباره سریال VisionQuest
- راتن تومیتوز: ۳۳ نقد – امتیاز ۸۵ درصد
- متاکریتیک: ۵ نقد – امتیاز ۴۷ از صد
۸۰/۱۰۰ – Collider | منتقد: تیلور گیتس
با برخورداری از دنیایی غنی و فراگیر، فیلم‌نامه‌ای هوشمندانه و جسورانه و بازی‌های درخشانی از بازیگران قدیمی و استعدادهای تازه، سریال VisionQuest در تمام جنبه‌ها عملکرد موفقی دارد. این سریال هم پایانی رضایت‌بخش برای داستانی است که با سریال WandaVision آغاز شد و هم شروعی هیجان‌انگیز برای فصل تازه‌ای از دنیای سینمایی مارول به شمار می‌رود.
۵۰/۱۰۰ – The Hollywood Reporter | منتقد: انجی هان
این سریال زمانی در بهترین وضعیت خود قرار دارد که صرفاً روی شخصیت‌های اصلی تمرکز می‌کند و به بررسی پویایی روابط میان آن‌ها می‌پردازد. با این حال، سریال VisionQuest دغدغه‌های دیگری نیز دارد و برای پرداختن به آن‌ها، ایده‌های کافی در اختیارش نیست.
۵۰/۱۰۰ – IndieWire | منتقد: بن تراورز
اما مانند بسیاری از شخصیت‌های کاملاً قهرمان‌محوری که تحت کنترل استودیویی متخصص در ساخت داستان‌های کودکانه قرار دارند، سفر احساسی ویژن چندان عمیق و پیچیده نیست. از همان دقیقه اول مشخص است که او باید چه کاری انجام دهد، اما راه‌حل این مسئله مانند یک معمای پیچیده، تا حدود دقیقه سیصدم به تعویق می‌افتد.
۴۰/۱۰۰ – Variety | منتقد: آلیسون هرمن
این سریال با چند ایده هوشمندانه بازی می‌کند که ارائه بصری آن‌ها به‌ویژه قابل‌توجه است. با این حال، تصاویر و جلوه‌های دیداری اثر زیر حجم زیادی از پیشینه داستانی پیچیده و مفاهیم انتزاعی قرار می‌گیرند. در نتیجه، سریال VisionQuest در نهایت با همان مشکلی روبه‌رو می‌شود که خود ویژن با آن دست‌وپنجه نرم می‌کند: موجودی مصنوعی که تلاش می‌کند با احساساتش ارتباط برقرار کند، اما در بیشتر مواقع در این کار ناکام می‌ماند.
۳۰/۱۰۰ – Rolling Stone | منتقد: دیوید فیر
تمام این مجموعه شبیه مدرک شماره یک برای اثبات این ادعاست که سازندگان اکنون عملاً سرگرمی‌های پرهزینه و پرزرق‌وبرقی تولید می‌کنند که مخاطبان خاص و محدودی دارند. این سریال فقط می‌تواند مورد علاقه طرفداران دوآتشه یا یک ربات قرار بگیرد.