آلفونسو کوارون، کارگردان سرشناس مکزیکی، سینما را پیش از هر چیز از جایگاه یک تماشاگر دوست دارد و تلاش می‌کند داستان‌هایی را که خودش مایل به دیدنشان روی پرده است، به تصویر بکشد. آلفونسو کوارون کارگردانی است که در ژانرها و فضاهای گوناگون فعالیت کرده و کارنامه‌ای متنوع ساخته است. او از Love and History
آلفونسو کوارون، کارگردان سرشناس مکزیکی، سینما را پیش از هر چیز از جایگاه یک تماشاگر دوست دارد و تلاش می‌کند داستان‌هایی را که خودش مایل به دیدنشان روی پرده است، به تصویر بکشد.
آلفونسو کوارون کارگردانی است که در ژانرها و فضاهای گوناگون فعالیت کرده و کارنامه‌ای متنوع ساخته است. او از Love and History و A Little Princess گرفته تا Great Expectations، Harry Potter and the Prisoner of Azkaban و Children of Men، تجربه‌های متفاوتی را پشت سر گذاشته است.
کوارون در جشنواره‌های معتبر بین‌المللی نیز موفقیت‌های چشمگیری به دست آورده است. او برای Y Tu Mamá También محصول سال ۲۰۰۱ جایزه بهترین فیلمنامه را از جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز دریافت کرد. این فیلمساز همچنین دو بار اسکار بهترین کارگردانی را برای Gravity در سال ۲۰۱۳ و Roma در سال ۲۰۱۸ به دست آورد. Roma علاوه بر این موفقیت، شیر طلایی، مهم‌ترین جایزه جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز، را نیز کسب کرد.
یوناس کوارون، پسر آلفونسو و فیلمساز، نیز مسیر مستقل خود را در سینما دنبال می‌کند. او در نگارش فیلمنامه Gravity همراه پدرش همکاری داشت و این بار با فیلم جدید خود، Cabacho Champion، برای دیدار با مخاطبان بوسان راهی این شهر شد.
آلفونسو و یوناس کوارون برای نخستین بار به کره جنوبی سفر کردند. آن دو صبح روز هشتم اکتبر در نشست خبری برگزارشده در مرکز سینمایی بوسان در منطقه هائه‌اونده بوسان حضور یافتند و درباره علاقه خود به سینما و تفاوت جهان‌های کارگردانی‌شان صحبت کردند.
رابطه آلفونسو و یوناس تنها به پیوند خانوادگی محدود نمی‌شود. آنها فیلم می‌دیدند، درباره داستان‌ها با یکدیگر صحبت می‌کردند و بر نگاه هنری هم اثر می‌گذاشتند. با این حال، آلفونسو آشکار کرد که در ابتدا چندان موافق نبود پسرش همان مسیر حرفه‌ای او را انتخاب کند. اما یوناس در تصمیم خود مصمم باقی ماند. یوناس گفت:
پدرم با تمام وجود عاشق سینما بود و همین علاقه را به شکل طبیعی با من در میان گذاشت. از دوران کودکی، فیلم همیشه بخشی از زندگی من بوده است.
آلفونسو نیز نگاه مستقل پسرش را تحسین کرد. او گفت:
یوناس در حال ساختن زبان سینمایی منحصربه‌فرد خودش بود؛ زبانی متفاوت از زبان من. او تلاش می‌کند مضامین اجتماعی را درون روایتی روشن قرار دهد و کارگردانی است که برای مخاطب اهمیت زیادی قائل می‌شود.
آلفونسو درباره فیلم جدید یوناس، Cabacho Champion، نیز صحبت کرد. او گفت:
یوناس در حالی که به روایت تصویری توجه دارد، موضوع اصلی اثر را از دست نمی‌دهد. او داستان‌ها را از طریق تصویر منتقل می‌کند و تلاش دارد میان فیلم و مخاطب ارتباط برقرار شود.
یوناس نیز پدرش را نزدیک‌ترین معلم سینمایی خود دانست. او گفت:
در دوران کودکی با آثار متنوعی روبه‌رو شدم؛ از فیلم‌های کلاسیک و تریلر گرفته تا آثار اکشن. دانش پدرم و اشتیاق او به سینما نیز برای من به منبعی ارزشمند برای یادگیری تبدیل شد.
نقطه مهم همکاری حرفه‌ای این دو با Gravity شکل گرفت؛ فیلمی درباره تلاش برای زنده ماندن انسانی که در فضای خارج از زمین تنها مانده است. آلفونسو کوارون کارگردانی اثر را بر عهده داشت و یوناس کوارون نیز به عنوان یکی از نویسندگان فیلمنامه در پروژه حضور داشت.
یوناس گفت:
پدرم با فیلمنامه من برخورد مثبتی داشت. از مرحله ایده‌پردازی تا مراحل مختلف تولید، روند کار به شکلی طبیعی پیش رفت و من چیزهای بسیار زیادی از این تجربه یاد گرفتم.
این دو هنگام کار خلاقانه تلاش کردند رابطه پدر و پسری خود را کنار بگذارند. آلفونسو گفت:
هنگام ساخت فیلم، ما به عنوان کارگردان و نویسنده با یکدیگر روبه‌رو می‌شدیم، نه به عنوان پدر و پسر. البته هنگام ناهار برای مدتی دوباره پدر و پسر می‌شدیم.
یوناس درباره علاقه خود به روایت‌های مربوط به بقا نیز توضیح داد. او گفت:
در محیط‌های افراطی، روان‌شناسی و انتخاب‌های یک شخصیت به شکلی شفاف آشکار می‌شود. زنی که در فضا تنها مانده، با اندوه عمیق خود روبه‌رو می‌شود و داستان درباره تلاش او برای غلبه بر این اندوه و رسیدن دوباره به امید است.
Gravity در هشتادوششمین دوره جوایز اسکار موفق به دریافت هفت جایزه شد که اسکار بهترین کارگردانی نیز در میان آنها قرار داشت. همکاری پدر و پسر در این پروژه به یک دستاورد مهم سینمایی انجامید و فرصتی برای گسترش جهان‌های مستقل کارگردانی هر دو فراهم آورد.
یوناس کوارون در این دوره از جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان، فیلم تازه خود Cabacho Champion را ارائه کرد؛ اثری که زندگی مهاجران را محور قرار داده است. او توضیح داد که قصد داشته مسئله مهاجرت را نه در قالب یک شعار سیاسی، بلکه از مسیر چهره و زندگی یک انسان به تصویر بکشد.
مهاجرت اغلب فقط به عنوان یک مفهوم یا یک عدد مطرح می‌شود. من می‌خواستم چهره انسان‌هایی را به تصویر بکشم که واقعاً در چنین شرایطی زندگی می‌کنند؛ افرادی که حتی در میان دشواری و خشونت، رؤیای داشتن زندگی بهتر را در سر دارند.
فیلم تنها به بازسازی رنج مهاجران بسنده نمی‌کند و تمرکز خود را بر شخصیت‌هایی قرار می‌دهد که در برابر دشواری‌ها از رؤیاهایشان دست نمی‌کشند و در کنار جامعه پیرامون خود به زندگی ادامه می‌دهند. یوناس گفت:
می‌خواستم داستانی درباره انسان‌هایی بسازم که حتی در شرایطی که به آنها برچسب زده می‌شود، در کنار یکدیگر برای رسیدن به رؤیاهایشان تلاش می‌کنند.
آلفونسو نیز نگاه متفاوت فیلم به مهاجران را مورد توجه قرار داد. او گفت:
در داستان‌های مربوط به مهاجران، فقط تراژدی و آسیب‌پذیری وجود ندارد. آنها حتی در شرایط دشوار شادی خلق می‌کنند، خیال‌پردازی دارند، رؤیا می‌بینند و جامعه خود را شکل می‌دهند. Cabacho Champion همین جنبه را به تصویر می‌کشد.
یوناس از سینمای کره جنوبی نیز تمجید کرد. او گفت:
من فیلم‌های کره‌ای مانند The Host، Parasite، Hope و No Way Out را دوست دارم. این آثار مضامین اجتماعی را با ژانر ترکیب می‌کنند و در کنار آن از طنز نیز بهره می‌برند. نکات زیادی برای یادگیری در این آثار وجود دارد.
موضوع مشترک مورد تأکید هر دو کارگردان، اهمیت مخاطب بود. با وجود تفاوت در زبان سینمایی آلفونسو و یوناس، هر دو بر این باورند که فیلم زمانی اهمیت پیدا می‌کند که بتواند با تماشاگر ارتباط برقرار کند.
آلفونسو گفت:
پیش از آنکه کارگردان باشم، تماشاگر و عاشق فیلم هستم. وقتی فیلمنامه می‌نویسم، به فیلمی فکر می‌کنم که خودم دوست دارم ببینم. از خودم می‌پرسم چه داستانی را می‌خواهم روی پرده ببینم و آیا من همان کسی هستم که می‌تواند آن داستان را به شکلی ویژه روایت کند.
یوناس درباره قدرت فیلم‌های ژانری نیز صحبت کرد. او گفت:
وقتی یک فیلم تریلر می‌بینیم، هیجان و تنش شخصیت را همراه با او تجربه می‌کنیم. وقتی یک فیلم کمدی می‌بینیم، با هم می‌خندیم. در سالن سینما، مخاطبان می‌توانند تجربه تبدیل شدن به یک جامعه واحد را داشته باشند.
آلفونسو درباره تغییرات صنعت سینما نیز دیدگاه خود را مطرح کرد. او معتقد است پیشرفت فناوری و ظهور پلتفرم‌های تازه بر آینده سینما اثر خواهد گذاشت، اما در عین حال اهمیت تماشای فیلم در کنار دیگران و در سالن سینما همچنان پابرجا خواهد ماند.
او درباره پروژه بعدی خود نیز خبر داد و گفت:
در حال نوشتن یک فیلمنامه جدید هستم؛ داستانی در ژانر وحشت. این پروژه بسیار جالب است.
سی‌ویکمین جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان تا روز پانزدهم اکتبر در مرکز سینمایی بوسان ادامه خواهد داشت.