این عینکهای هوشمند برای افراد نابینا با توصیف صوتی محیط، امکان تجربهی دقیقتر مسیر مسابقه را فراهم کردند.
فهرست مطالب
عینکهای هوشمند مجهز به هوش مصنوعی به کهنهسربازان نابینا در پایان مسابقهی دو کمک کردند.
به گزارش سرویس هوش مصنوعی تکناک، عینکهای هوشمند مجهز به هوش مصنوعی به گروهی از کهنهسربازان نابینا و دارای آسیب بینایی کمک کردند تا مسابقهی دو Army Ten-Miler را زیر باران به پایان برسانند. این فناوری با توصیف صوتی محیط اطراف، امکان تجربهی دقیقتر مسیر مسابقه را برای دوندگانی فراهم کرد که نمیتوانند آن را ببینند.
توماس پانک، مدیر سازمان غیرانتفاعی Lighthouse Guild، در این مسابقه در کنار سه کهنهسرباز نابینا، روزولت مورینگ، راب سانچاس و شونتیما گیبسون، دوید. او میگوید عینکهای هوشمند میتوانند جزئیات محیط اطراف را برای کاربر توصیف کنند، از ایستگاههای آبرسانی گرفته تا پلهایی که دونده در مسیر از روی آنها عبور میکند. این عینکها حتی میتوانند اطلاعاتی دربارهی پیشینهی مکانهای مختلف ارائه دهند و به این ترتیب، محیط مسابقه را برای دوندگان دارای آسیب بینایی قابلدرکتر کنند.
افزایش استقلال افراد دارای آسیب بینایی
Lighthouse Guild با همکاری شرکت Meta این عینکها را بهصورت رایگان در اختیار کهنهسربازان نابینا در سراسر آمریکا قرار میدهد. هدف این همکاری، استفاده از هوش مصنوعی برای افزایش استقلال افراد دارای اختلال بینایی و کمک به آنها برای درک بهتر موقعیتهای روزمره و ورزشی است.
عملکرد عینکهای مجهز به هوش مصنوعی به این صورت است که دوربینها و سامانهی هوش مصنوعی، محیط روبهرو را بررسی میکنند و توضیحی صوتی در اختیار کاربر میگذارند. برای مثال، عینک میتواند اعلام کند که ایستگاه آبرسانی در نزدیکی قرار دارد، دونده به یک پل نزدیک شده یا در حال عبور از بخشی مشخص از مسیر است. ارائهی چنین اطلاعاتی بهصورت لحظهای میتواند در مسابقههای طولانی، نقش مهمی در حفظ تمرکز و آگاهی از محیط داشته باشد.
تداوم همکاری برای بهبود عملکرد عینک
با وجود این، فناوری مذکور هنوز کاملا بینقص نیست. به همین دلیل، ورزشکاران در طول مسابقه در کنار دوندگان محافظ حرکت کردند تا در صورت بروز مشکل، ایمنی آنها حفظ شود. طبق گزارش Axios، پانک میگوید Lighthouse و Meta همچنان برای بهبود عملکرد عینکها و سازگارتر کردن آنها با نیازهای کاربران دارای آسیب بینایی همکاری میکنند.
پانک که خود نابینا است، پیشتر نیز در نیمهماراتن نیویورک از این عینکها استفاده کرده بود. او میگوید مهمترین قابلیت فناوری، ایجاد آگاهی زمینهای از محیط است؛ قابلیتی که افراد بدون بینایی معمولا بخش بزرگی از آن را از دست میدهند.
تاثیر این فناوری فقط کاربردی نیست و جنبهای احساسی نیز دارد. پانک میگوید در تمام مسابقههایی که شرکت کرده، هرگز نتوانسته خط پایان را ببیند، اما عینک هوشمند اکنون میتواند این لحظه را همزمان برای او توصیف کند. به گفتهی او، تجربهی شنیدن توصیف لحظهی پایان مسابقه اتفاقی بسیار ویژه است.
