فیلم کوتاه «نیان» به کارگردانی حسین جمشیدی، از لحاظ فرمی با جسارت همراه است و از بیان موقعیتی وسیع و چند لایه در قالب فیلم کوتاه نمی‌ترسد.
خبرگزاری مهر- گروه هنر- علی حیدری؛ فیلم کوتاه «نیان» به نویسندگی و کارگردانی حسین جمشیدی در بخش داستانی چهل و سومین جشنواره فیلم کوتاه تهران حضور دارد. جمشیدی پیش از این فیلم، سال گذشته اثر دیگری با نام «کاپیتان تورس» را در این جشنواره داشت؛ «نیان» و «کاپتان تورس» تنها در نام کارگردان دارای تشابه هستند و اگر تیتراژ این ۲ فیلم حذف شود، مخاطب در نمی‌یابد که این ۲ فیلم از یک فیلمساز است. «کاپیتان تورس» در فضایی کاملا متفاوت و دور از «نیان» هم به لحاظ جغرافیایی و هم اتمسفر ساخته شده بود. این تغییر و میل به تجربه‌گرایی از نکات شایسته توجه در جنس طراحی این کارگردان است.
«نیان» روایتی از دل جنگ ۴۰ روزه است، جنگی که در آن خانه‌ها و اماکن مسکونی و غیرمسکونی متعددی ویران شدند و بازتاب این موقعیت چندین و چند لایه و ویرانی را در «نیان» می بینیم که نشان از جسارت کارگردان دارد زیرا همانطور که قواعد فیلمنامه‌نویسی در فیلم کوتاه و چالش‌های تولید به فیلمسازان متذکر می‌شود؛ فیلم کوتاه باید در وهله اول موقعیت‌محور باشد و در وهله دوم شخصیت محور. نکته‌ای که در این جمله کلیدی وجود دارد این است که موقعیت فیلم کوتاه باید دارای چه ابعادی باشد؟ «نیان» در انتخاب موقعیت پا را فراتر از این قاعده کلی می‌گذارد و می‌کوشد اثری باشد که از لحاظ تولیدی بیش از یک اثر چالشی، یک ریسک جدی تلقی شود. «نیان» به ویرانی خانه یک دوست در دل جنگ می‌پردازد و در پرداخت به آن دوربین را محدود به واکنش نمی‌کند و حادثه محرک را نیز جلوی قاب دوربین می‌برد. تجربه‌گرایی و جسارت، موضوعی‌ست که امروزه در میان فیلمسازان جوان جدی گرفته نمی‌شود و آثار بنا بر شرایط تولید نوشته و ساخته می‌شوند و کارگردان پیش از آغاز فیلمنامه و در همان مرحله ایده ذهن خود را سانسور و محدود می‌کند چون از میسر نشدن بستری برای ساخته شدن ایده آرمانی خود در ذهن، می‌ترسد.
فیلم کوتاهی که سودای سینمایی شدن دارد!
در میان افکار عمومی فیلمسازان فیلم کوتاه، ۲ جناح کلیدی وجود دارد؛ آنهایی که فیلم کوتاه را بستری برای ورود به سینمای بدنه و ساخت فیلم بلند می‌دانند و آنهایی که قصد و هدفشان از تولید فیلم کوتاه، حضور حرفه‌ای در همین مدیوم است و هویتی مستقل برای این قالب قائل هستند. جمشیدی در این فیلم سعی می‌کند، پتانسیل‌های خود را بروز دهد و خود را به تهیه کنندگان سینما ثابت کند و نشان دهد که امکان و توانایی ساخت فیلم بلند را دارد. شاید در نگاه مرسوم این اقدام، چندان شایسته نباشد، اما مسئله این است که هر ۲ نگاه به جریان فیلم کوتاه به‌گونه‌ای صحیح است و نمی‌توان با پذیرش یک جناح، نگاه دیگری را غلط و منتفی دانست. «نیان» فیلمی‌ست که بیش از هر چیز بر «حس» استوار است و در همین مسیر فیلمنامه را از دست می‌دهد و این اصلی‌ترین عاملی است که فیلم را از لحاظ فیلمنامه سست می‌کند و نمی‌گذارد که مخاطب تا انتها با روایتی خطی همراه شود که فراز و فرودهای جذابی دارد. شاید در فضای داستانی فیلم کوتاه، «تعلیق» بیش از هر عنصر دراماتیک دیگری در ایجاد شگفتی در مخاطب تاثیرگذار باشد اما «نیان» در بهره‌گیری صحیح از «تعلیق» ناتوان جلوه می‌کند اما جسارت کارگردان در فرم و دکوپاژ فیلم را نجات می‌دهد و نمی‌گذارد که مخاطب پس از تماشای نیمی از فیلم، خسته و کسل شود.
باید بیشتر به سینمای کوتاه اعتماد کرد
نکته‌ای که در پایان شایسته توجه است، مسئله اعتماد تهیه‌کنندگان به فیلمسازان جوانی است که در فرم جسور هستند، این دسته از افراد می‌توانند سینمای ما را از لحاظ فرمی ارتقا بخشند و افقی تازه باز کنند تا مخاطب ایرانی با وجوه تازه‌تری از سینمای ایران آشنا شود. «نیان» از آن دسته فیلم‌هایی است که در فرم قابل توجه است و می‌تواند امیدبخش مسیر تازه‌ای برای سینمای ما باشد، مسیری که در آن کارگردانان می‌توانند با روحیه بی‌پرواتری به نوآوری و جسارت روی بیاورند.
فیلم کوتاه «نیان» به کارگردانی حسین جمشیدی در بخش داستانی چهل‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران حضور دارد.
ونوس کانلی، روزبه رئوفی، آتنا بهاری و علی پورستوده گروه بازیگران این فیلم را تشکیل می‌دهند.
دیگر عوامل «نیان» متشکل از تهیه کننده: رضا خامه یار، نویسندگان: جواد خواجه حسینی، حسین جمشیدی، مجری طرح: مهدی ده نمکی، مدیر فیلمبرداری: مهدی محسنی، تدوین: سیاوش کردجان، دستیار تدوین: سولماز برومند، موسیقی: مسعود سخاوت دوست، طراحی و ترکیب صدا: مجید آقایی، طراح صحنه و لباس: رامین بدخشان فر، طراح گریم: هادی لطفی، اصلاح رنگ: علی نوروزی، مدیر برنامه ریزی: وحید مجیدی، دستیاران کارگردان: ابوالفضل مغیثه، پارسا اپروز، امیررضا بشیری، منشی صحنه: آناهیتا کارخانه، مدیر صدا برداری: وحید کیائیها، مدیرتولید: میلاد لک، دستیار تهیه کننده : سید محمدحسین میرابوطالبی، عکاس: سمیه جعفری، مدیر تبلیغات: مهدی اولادوطن، مستند پشت صحنه: محسن حسینی، روابط عمومی: مینا دهقان، طراح پوستر: مهرداد مقرب است.