به اعتراف یک تحلیلگر صهیونیست، ترامپ فقط 6 هفته فرصت دارد تا توافقی آبرومند برای خود دست پیدا کند.
به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم: یسرائیل زیو در یادداشتی که امروز چهارشنبه در روزنامه معاریو منتشر شد به صراحت اعلام کرد که فرصت باقی مانده برای رئیس جمهور تروریست دولت آمریکا برای دستیابی به توافقی که آبرویش را بخرد، بسیار کوتاه است، این درحالی است که نتانیاهو همچنان به همان رویکرد تخریبی خود که در غزه و لبنان شکست خود را به اثبات رسانده، ادامه می‌دهد.
به گفته این کارشناس صهیونیست ترامپ فقط شش هفته زمان برایش باقی مانده است که می‌تواند از آن برای انجام مذاکره‌ای محترمانه با ایران استفاده کند، در غیر این صورت، باید این مذاکرات به شکل تحقیر آمیزی به انجام برساند.
او در این رابطه نوشت: دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، فرصت کوتاهی در اختیار دارد. از پایان هفته آینده، زمانی که نیروهای آمریکایی استقرار خود در خلیج فارس را به پایان می‌رسانند، تا زمان آغاز به کار کنگره جدید در سوم ژانویه، حدود شش هفته فرصت عمل آزادانه خواهد داشت.
این کارشناس صهیونیست در بخش دیگری از یادداشت خود آورده است: در تل‌آویو، پاسخ روشن است. بنیامین نتانیاهو، تا زمانی که دولت جدید تشکیل نشده است، خواهان حمله و جنگ است. هرج‌ومرج به نفع اوست. اما فراتر از ملاحظات سیاسی، او به همراه رئیس موساد، رومان گوفمن، راهبردی «بحران‌محور» برای ایران تدوین کرده است: تکرار حملات در قالب دورهای متوالی، با هدف جلوگیری از تسلیح و تقویت ایران؛ با این اعتقاد که فشار انباشته‌شده سرانجام به سقوط نظام منجر خواهد شد. این الگویی آشناست. هنگامی که یک طرح شکست می‌خورد، به جای بازنگری در آن، با تمام توان به آن چنگ می‌زند، به این امید که سرانجام نتیجه بدهد؛ و توضیح هزینه‌های آن را به بعد موکول می‌کنند.
این تاکتیک‌های محدود در غزه در هفتم اکتبر(طوفان الاقصی) شکست خوردند و حتی امروز نیز با بازیابی قدرت حماس پس از جنگ، همچنان ناکام هستند. همین وضعیت را در لبنان نیز مشاهده کردیم: حزب‌اللهی که در اکتبر 2024 و در جریان عملیات «پیکان‌های شمالی» با آن روبرو شدیم، همان حزب‌اللهی نیست که در مارس 2026 با آن روبرو شدیم. اگر چنین وضعیتی در مرزهای خودمان رخ می‌دهد، در فاصله 1600 کیلومتری، در منطقه‌ای که 4500 برابر بزرگ‌تر از غزه و دارای جمعیتی 40 برابر آن است، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ آن هم در شرایطی که با نیروهایی روبرو هستیم که از نظر تعداد ده‌ها برابر برتری دارند و از تسلیحات و توانمندی‌هایی برخوردارند که قابل مقایسه نیستند.
کارشناس معاریو اعتراف می‌کند: ظرفیت ایران برای بازیابی قدرت بسیار بیشتر است و اساساً امکان «تقویت» فشار علیه آن از طریق حملات مکرر وجود ندارد.
شکست عملیات «جنگ 40 روزه» که نه به سقوط نظام منجر شد و نه مسئله هسته‌ای را حل کرد، اکنون جای خود را به توهمی تازه داده است: شاید حملات مستمر نظام را سرنگون کند، شاید نظامی میانه‌رو جایگزین آن شود و شاید آن نظام با چشم‌پوشی از تسلیحات هسته‌ای موافقت کند.
تنها چیزی که در این طرح قطعی است، یک جنگ فرسایشی بی‌پایان است.
مشکل عمیق‌تر این است که اسرائیل و آمریکا درک واقعی و درستی از ذهنیت ایرانی ندارند؛ ذهنیتی که اساساً ریشه در فرهنگ و تفکر فارسی دارد.
نویسنده در پایان توصیه می‌کند: ترامپ باید از این شش هفته برای انجام مذاکراتی استفاده کند که در آن با ایرانی‌ها با احترام و نه از موضع برتر رفتار شود؛ به این ترتیب، موضع میانه‌روها تقویت خواهد شد و می‌توان به توافقی تدریجی دست یافت.
بیشتر حملات موردنظر پیش از این انجام شده‌اند. تکرار آنها چیزی را تغییر نخواهد داد. باید از این فرصت برای دستیابی به توافقی سیاسی استفاده کرد که مسئله هسته‌ای را حل کند، برد موشک‌ها را کاهش دهد و آزادی کشتیرانی و امنیت انرژی در خلیج فارس را تضمین کند.
به اعتراف این نویسنده حتی اگر این توافق به عنوان دستاوردی برای ایران تلقی شود، ما چیزی از دست نخواهیم داد این همان هزینه‌ای است که پرداخت آن (در مقابل شکستی که بابت طرح هایمان متحمل شدیم) ارزش دارد.