طبق گزارش شاخص شهرهای جهانی ۲۰۲۶ مؤسسه آکسفورد اکونومیکس که هزار شهر را بر اساس پنج شاخص اقتصاد، سرمایه انسانی، کیفیت زندگی، محیط‌زیست و حکمرانی ارزیابی می‌کند، نیویورک، لندن و پاریس، به ترتیب جزو سه شهر برتر جهان انتخاب شدند. تهران نیز با ۳۱ پله سقوط نسبت به سال قبل، در رتبه ۴۵۹ قرار گرفت.
به گزارش روزیاتو، نکته قابل‌توجه این گزارش، مربوط به امتیاز تنها ۴۳ از ۱۰۰ پایتخت ایران در شاخص حکمرانی می‌شود؛ موضوعی که در کنار نمره بهتر تهران در حوزه سرمایه انسانی، بحث‌هایی را درباره نحوه اداره شهر و مسیر توسعه پایتخت مطرح کرده است.
همانطور که پیش‌تر اشاره کردیم، مؤسسه آکسفورد اکونومیکس در گزارش شاخص شهرهای جهانی ۲۰۲۶، وضعیت هزار شهر مهم جهان را با استفاده از مجموعه‌ای از شاخص‌های اقتصادی و اجتماعی بررسی می‌کند. هدف این رتبه‌بندی، فقط مقایسه شهرها نیست؛ بلکه شناسایی نقاط قوت و ضعف آن‌ها و ارزیابی ظرفیتشان برای رشد و توسعه در آینده است. این شاخص برای هر شهر پنج حوزه اصلی را در نظر می‌گیرد: اقتصاد، سرمایه انسانی، کیفیت زندگی، محیط‌زیست و حکمرانی. هر حوزه امتیازی بین صفر تا ۱۰۰ دارد و امتیازهای این پنج بخش برای محاسبه نمره کلی شهر ترکیب می‌شوند. در این مقیاس، امتیاز ۱۰۰ نشان‌دهنده بهترین عملکرد در میان شهرهای بررسی‌شده است.
یکی از ویژگی‌های این رتبه‌بندی آن است که آکسفورد اکونومیکس علاوه بر داده‌های تاریخی، از پیش‌بینی‌های اقتصادی خود درباره شهرها نیز استفاده می‌کند. به همین دلیل، نتایج گزارش علاوه بر نشان دادن وضعیت فعلی شهرها، چشم‌انداز اقتصادی آن‌ها را نیز در نظر می‌گیرد.
طبق گزارش شاخص شهرهای جهانی ۲۰۲۶ مؤسسه آکسفورد اکونومیکس ۱۰ شهر برتر جهان عبارتند از:
تهران با امتیاز کلی ۴۳ در رتبه ۴۵۹ قرار گرفت و امتیاز آن در هر یک از شاخص‌های زیر را نیز می‌توانید مشاهده کنید:
بررسی پنج شاخص اصلی نشان می‌دهد تهران در سرمایه انسانی با امتیاز ۵۸.۹ وضعیت بهتری دارد و در بخش اقتصاد نیز ۵۱ امتیاز گرفته است. در مقابل، امتیاز کیفیت زندگی به ۴۸.۵ و محیط‌زیست به ۴۰.۸ می‌رسد. با این حال، پایین‌ترین نمره تهران به حکمرانی اختصاص دارد؛ حوزه‌ای که علاوه بر عملکرد مدیریت شهری، عواملی مانند ثبات نهادی، کیفیت مقررات، حاکمیت قانون و اثربخشی دولت را نیز در بر می‌گیرد.
مهدی اقراریان، عضو شورای اسلامی شهر تهران، با اشاره به این نتایج، وضعیت حکمرانی را نشانه‌ای از مشکلات جدی در شیوه اداره پایتخت می‌داند. او معتقد است تهران با وجود برخورداری از نیروی انسانی تحصیل‌کرده و متخصص، نتوانسته از این ظرفیت به‌اندازه کافی در مدیریت شهر استفاده کند. اقراریان همچنین از ادامه الگوهای قدیمی توسعه شهری و افزایش تراکم انتقاد کرده و بر ضرورت فراهم شدن فضای بیشتر برای نقد و گفت‌وگو درباره آینده تهران تأکید دارد.
