ارتش آمریکا قراردادی ۲۱۵ میلیون دلاری با شرکت Javelin Joint Venture برای تولید نسل جدید سامانه موشکی ضدتانک Javelin منعقد کرده است.
ارتش آمریکا قراردادی به ارزش ۲۱۵ میلیون دلار با شرکت مشترک Javelin Joint Venture، حاصل همکاری Raytheon و لاکهید مارتین، برای تولید نسل جدید واحدهای پرتاب سامانه موشکی ضدتانک Javelin منعقد کرده است. واحد فرماندهی پرتاب سبک‌وزن (LWCLU) به‌گونه‌ای طراحی شده که قابلیت‌های شناسایی هدف را در مجموعه‌ای کوچک‌تر و سبک‌تر در اختیار سربازان قرار دهد و درعین‌حال با موشک‌های فعلی و آینده Javelin سازگار باقی بماند.
این قرارداد تولید که ۱۹ اکتبر (۲۷ مهر) اعلام شد، پنج ماه پس از تحویل نخستین واحدهای LWCLU به ارتش آمریکا منعقد شده است. پرتابگر جدید قرار است جایگزین واحد فرماندهی پرتاب قدیمی (CLU) شود و یکی از اجزای کلیدی سامانه تسلیحاتی مورداستفاده نیروهای آمریکایی و مشتریان بین‌المللی را نوسازی کند.
این ارتقا به‌جای معرفی یک موشک کاملاً جدید، بر تجهیزاتی تمرکز دارد که سربازان برای کشف، شناسایی و درگیری با اهداف از آن‌ها استفاده می‌کنند. این تفاوت اهمیت زیادی دارد؛ زیرا حسگرها و رابط هدف‌گیری پرتابگر، نقشی اساسی در عملکرد سامانه Javelin در میدان نبرد ایفا می‌کنند.
پرتابگری کوچک‌تر با دو برابر برد شناسایی هدف
طبق اعلام شرکت‌های سازنده، LWCLU در مقایسه با واحد فرماندهی پرتاب Block I فعلی، ۳۰ درصد کوچک‌تر و ۲۵ درصد سبک‌تر است. همچنین برد کشف و شناسایی هدف در آن دو برابر شده است و به سربازان کمک می‌کند تهدیدهای احتمالی را از فاصله بیشتری مشاهده و شناسایی کنند.
پرتابگر صرفاً محفظه‌ای برای نگهداری موشک نیست. این واحد تجهیزات نشانه‌روی و کنترل آتش را در خود جای داده است که برای مشاهده میدان نبرد، یافتن هدف و آماده‌سازی سلاح برای شلیک استفاده می‌شوند. حسگرها، نمایشگرها و سامانه پردازش تصویر ارتقایافته LWCLU با هدف ارائه تصاویر واضح‌تر و بهبود شناسایی اهداف، ازجمله در عملیات شبانه، طراحی شده‌اند.
کاهش وزن نیز برای نیروهای پیاده اهمیت زیادی دارد. سربازان ممکن است هنگام جابه‌جایی میان مواضع مختلف، مجبور باشند پرتابگر را در زمین‌های دشوار حمل کنند. بنابراین، واحدی کوچک‌تر و سبک‌تر می‌تواند فشار فیزیکی واردشده به نیروها را کاهش دهد، بدون اینکه نیازی به تغییر موشک‌ها باشد.
پرتابگر Javelin چگونه کار می‌کند؟
سامانه Javelin از یک واحد فرماندهی پرتاب چندبارمصرف و یک موشک مجزا درون لوله پرتاب تشکیل شده است. پرتابگر رابط تصویربرداری و هدف‌گیری را در اختیار کاربر قرار می‌دهد، درحالی‌که موشک سامانه هدایت مستقل خود را دارد.
پس از شناسایی هدف و شلیک موشک، Javelin از یک جست‌وجوگر تصویربرداری فروسرخ برای هدایت خود به‌سمت هدف استفاده می‌کند. این قابلیت که با عنوان «شلیک کن و فراموش کن» (Fire-and-Forget) شناخته می‌شود، به کاربر اجازه می‌دهد پس از شلیک جابه‌جا شود و نیازی به هدایت مداوم موشک نداشته باشد.
Javelin همچنین می‌تواند با حمله از بالا به خودروهای زرهی، سطوح فوقانی آن‌ها را که در مقایسه با سایر بخش‌ها آسیب‌پذیرتر هستند هدف قرار دهد. علاوه‌براین، امکان استفاده از حالت حمله مستقیم علیه اهداف دیگر نیز وجود دارد.
LWCLU به‌گونه‌ای طراحی شده است که با نسخه‌های قدیمی، فعلی و آینده موشک‌های Javelin سازگار باشد. این سازگاری به ارتش اجازه می‌دهد تجهیزات موردنیاز برای به‌کارگیری سلاح را ارتقا دهد، بدون اینکه به خانواده کاملاً جدیدی از موشک‌ها نیاز داشته باشد.
افزایش تولید پس از تحویل نخستین واحدها
این قرارداد پس از سرمایه‌گذاری‌های قبلی برای بهبود فرایند تولید منعقد شده است. Raytheon در ماه مه اعلام کرد ۲۲ میلیون دلار برای نوسازی کارخانه تولید LWCLU خود در توسان، آریزونا سرمایه‌گذاری کرده است تا سرعت و ظرفیت تولید را افزایش دهد. شرکت مشترک Javelin Joint Venture همچنین با همکاری لاکهید مارتین در اورلاندو، فلوریدا به تولید این سامانه می‌پردازد.
این مشارکت اعلام کرده است که تاکنون بیش از ۵۵ هزار موشک Javelin و بیش از ۱۲ هزار واحد فرماندهی پرتاب چندبارمصرف تولید کرده است. قرارداد جدید از گذار مرحله تحویل اولیه به تولید گسترده‌تر پرتابگر ارتقایافته پشتیبانی می‌کند.
برای ارتش آمریکا، این تغییر یک نوسازی نسبتاً متمرکز محسوب می‌شود: مشاهده و شناسایی بهتر اهداف، کاهش وزن تجهیزات و حفظ سازگاری با یک سامانه موشکی تثبیت‌شده.
با افزایش توجه ارتش‌ها به تحرک نیروهای پیاده و شناسایی سریع اهداف، ارتقای پرتابگر می‌تواند عمر عملیاتی و کارایی سامانه Javelin را افزایش دهد، بدون اینکه سربازان مجبور باشند نحوه کار با یک سامانه تسلیحاتی کاملاً جدید را یاد بگیرند.