تهران-ایرنا- در شرایطی که فاصله میان شهروندان و نهادهای تصمیم گیر افزایش یافته است، تجربه اوکلند در واگذاری بخشی از تصمیم گیری درباره منابع مالی عمومی به ساکنان محله ها، نمونه ای از تلاش برای تقویت دموکراسی محلی و بازگرداندن قدرت تصمیم گیری به مردم است.
به گزارش ایرنا به نقل از پایگاه «نکست سیتی»، سالها پیش شهر اوکلند در ایالت کالیفرنیا آمریکا، تجربه ای تازه از مشارکت مستقیم شهروندان در مدیریت شهری را با اجرای طرح بودجه ریزی مشارکتی آغاز کرد؛ طرحی که به ساکنان دو منطقه شورای شهر اجازه داد درباره نحوه هزینه کرد بخشی از اعتبارات فدرال توسعه اجتماعی تصمیم بگیرند. در این فرایند، یک هزار و ۲۰۰ نفر از شهروندان پس از بررسی پیشنهادهای مختلف، اولویت های خود را از میان طرح های ارائه شده انتخاب کردند.
پیشنهادهای شهروندان طیف گسترده ای از نیازهای محلی را در بر می گرفت؛ از بازسازی خط کشی خیابان ها، نصب تابلوهای معرفی تاریخ شهر و ایجاد پایگاه اطلاعاتی درباره تبعیض در مسکن گرفته تا آموزش مهارت های شغلی، ساخت پناهگاه برای افراد بی خانمان، راه اندازی سرویس های بهداشتی سیار، ایجاد مراکز نگهداری از سالمندان و کودکان و تعمیر روشنایی خیابان ها.
این برنامه آزمایشی با هدف تخصیص ۷۸۵ هزار دلار طی دو سال برای حمایت از ساکنان کم درآمد و با درآمد متوسط در مناطق اول و دوم شورای شهر اجرا شد. «آبل گیلن»، عضو شورای شهر اوکلند، هدف اصلی این ابتکار را توانمندسازی شهروندانی عنوان کرد که پیش از این در فرایندهای تصمیم گیری درباره بودجه مشارکت چندانی نداشتند.
اوکلند از سال ۱۹۷۸ سازوکاری برای مشارکت اجتماعی در تخصیص کمک های فدرال داشته است و هیات های محلی در تعیین اولویت های هزینه کرد این منابع نقش ایفا می کنند. با این حال، طرح جدید دامنه مشارکت را گسترش داد و به ساکنان امکان داد مستقیما درباره اولویت های بودجه ای رای بدهند.
برای جلب مشارکت گروه های مختلف، برگزارکنندگان نشست هایی در کلیساها، مراکز اجتماعی، محله ها و مدارس ترتیب دادند. این فرایند به پنج زبان انگلیسی، اسپانیایی، ماندارین، کانتونی و ویتنامی انجام شد و سازمان پروژه بودجه ریزی مشارکتی با همکاری یک نهاد محلی، مترجمان مورد نیاز را تامین کرد. حدود ۷۰۰ نفر از ساکنان منطقه دوم در نشست ها و مجامع عمومی شرکت کردند.
یکی از ویژگی های این برنامه، نبود محدودیت سنی برای رای دادن بود. به همین دلیل، رای گیری در مدارس ابتدایی نیز برگزار شد و کودکان و نوجوانان توانستند درباره پیشنهادهای مربوط به شهر خود نظر بدهند. برگزارکنندگان این تجربه را فرصتی برای گسترش مشارکت گروه هایی دانستند که معمولا در تصمیم گیری های شهری حضور کمتری دارند.
با وجود محدودیت زمانی، پیشنهادهای برگزیده پس از رای گیری در قالب سندی تدوین شد تا مبنای تنظیم فراخوان های رسمی برای تخصیص اعتبارات فدرال قرار گیرد.
گیلن امیدوار است این الگو در آینده به توافق نامه های منافع اجتماعی مرتبط با پروژه های توسعه ای اوکلند نیز گسترش یابد تا تصمیم گیری درباره منابع مالی، به جای آنکه صرفا از سوی شهرداری و به صورت از بالا به پایین انجام شود، با نظر و اولویت های ساکنان صورت گیرد.
این تجربه بخشی از تلاش گسترده تر برای افزایش نقش شهروندان در مدیریت منابع عمومی است.
گیلن پیش از این نیز در مقام عضو هیات امنای کالج های محلی پرالتا، انتقال حساب های بانکی این مجموعه از بانک های بزرگ به بانک ها و اتحادیه های اعتباری محلی را دنبال کرده بود. او معتقد است کنترل منابع مالی ابزار مهمی برای تاثیرگذاری بر تصمیم های عمومی است و مشارکت مردم در تخصیص بودجه می تواند جایگاه جوامع محلی را در اداره شهر تقویت کند.
